Historia IPCZD


Historia powstania Centrum Zdrowia Dziecka sięga lat 60-tych XX wieku, kiedy to pisarka Ewa Szelburg-Zarembina zaproponowała upamiętnienie wszystkich dzieci zabitych podczas II Wojny Światowej  poprzez budowę pomnika - szpitala pediatrycznego.

 

(…) Niech świadectwo o ich bohaterstwie i cierpieniu nie będzie tylko CZĄSTKĄ MAŁĄ OGÓLNEJ NARODOWEJ CZCI. Należy im się wyraz pamięci trwałej OSOBNY, WYŁĄCZNY.

Ewa Szelburg – Zarembina

 

W dniu 7 lutego 1968 r. Rada Ochrony Pomników Walki i Męczeństwa powołała Społeczny Komitet Budowy Pomnika-Szpital Centrum Zdrowia Dziecka, w skład którego weszli przedstawiciele instytucji państwowych, organizacji społecznych, środowisk naukowych i twórczych. Już w pierwszych dniach działalności Społeczny Komitet ogłosił w prasie, radiu i telewizji apel wzywający społeczeństwo polskie, Polonię zagraniczną i ludzi dobrej woli na całym świecie do udziału w realizacji idei budowy Pomnika-Szpitala. Apel spotkał się z natychmiastowym, spontanicznym odzewem licznych środowisk i grup zawodowych w kraju i za granicą, co wskazywało jednoznacznie na to, że idea zbudowania Pomnika-Szpitala znalazła powszechne uznanie. Potwierdzeniem tego były dary (pieniężne i rzeczowe) oraz zapisy testamentowe składane przez obywateli polskich oraz dary nadchodzące z całego świata.

 

Budowa ze składek społecznych pomnika w postaci szpitala była na owe czasy nowatorską ideą (nie mającą precedensu w świecie) upamiętniającą bohaterstwo i cierpienie dzieci podczas II Wojny Światowej.

 

16 marca 1976 r. prof. Maria Goncerzewicz została powołana na stanowisko dyrektora Pomnika–Szpitala Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie. Nominację odebrała z rąk Ministra Zdrowia prof. Mariana Śliwińskiego. Prof. Maria Goncerzewicz pełniła funkcję Dyrektora Centrum Zdrowia Dziecka przez ponad 14 lat (marzec 1976 - październik 1990). Od samego początku swej działalności wykazywała wybitne uzdolnienia kierownicze, szczególnie w okresie uruchamiania blisko 20 kolejno oddawanych do użytku nowych obiektów Centrum, jak również organizowania ich sprawnego funkcjonowania i doskonalenia poziomu usług zdrowotnych dla pacjentów. Ważny dział jej pracy stanowiły także liczne kontakty międzynarodowe, obejmujące współpracę z szeregiem organizacji europejskich i pozaeuropejskich, dotyczące opanowania najnowszej aparatury medycznej oraz szkolenia kadr. To połączenie trudnych obowiązków - współuczestniczenia w bieżących procesach budowy i technicznego wyposażenia Centrum oraz doskonalenia funkcjonowania szpitala i zapewnienia mu możliwie najlepszych warunków działania dla dobra małych pacjentów. Stanowią one wielki wkład osobisty prof. M. Goncerzewicz w tak ważnym okresie powstawania i rozwoju CZD.

 

15 października 1977 w obecności dyrektora - prof. Marii Goncerzewicz, powitano uroczyście pierwszych 40 pacjentów. W ciągu pierwszych 5 lat działalności Centrum Zdrowia Dziecka przyjęto 144 808 dzieci. Centrum od pierwszych dni funkcjonowania obejmowało swoją działalnością cały kraj, przyjmując również dzieci spoza jego granic. Pełniło funkcję wysokospecjalistycznego szpitala dziecięcego, ośrodka naukowo-badawczego i szkoleniowego.     

 

 „Leczymy na najwyższym poziomie, zawsze najważniejsze jest dla nas Dziecko” – to dewiza Centrum od początku działalności jednostki.

 

wyrażam zgodę

Ta strona używa plików cookies w celu zapewnienia poprawnego i spersonalizowanego działania. Odwiedzając tę strone zgadzasz się na wykorzystywanie cookies. Szczegółowe informacje o tym, w jaki sposób używane są pliki cookies, a także w jaki sposób można je zablokować lub usunąć znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.